ақиқ


ақиқ
[عقيق]
а
1. як навъ санги қиматбаҳо, ки сурхранг ва зарди норанҷӣ аст; ақиқ шинондан ба чизе бо ақиқ зинат додан
2. маҷ. сурхранг, сурх; лабони ақиқ лабҳои сурх; ақиқи Яман (яманӣ) ақиқи сурхи машҳуре, ки аз Яман меоранд; ҷоми ақиқ киноя аз қадаҳи пур аз шароби сурх

Толковый словарь таджикского языка (в 2 томах). — Душанбе, НИИ языка и литературы им. Рудаки. . 2008.


Поделиться ссылкой на выделенное

Прямая ссылка:
Нажмите правой клавишей мыши и выберите «Копировать ссылку»

We are using cookies for the best presentation of our site. Continuing to use this site, you agree with this.